طراحی با حداقل ضایعات- قسمت دوم

از نیمه دوم قرن بیستم به تدریج بر اهمیت حفظ محیط زیست افزوده شد و با توجه به خساراتی که بشر طی قرن گذشته به علت گسترش صنایع و استفاده بی رویه از منابع زمین ، بر طبیعت وارد نمود ، به تدریج جامعه جهانی متوجه شد که اگر به حفظ محیط زیست توجه نشود امکان زندگی در حیطه سیاره مان به تدریج محدود خواهد شد . به همین دلیل نحوه استفاده از منابع طبیعت مورد توجه جدی در جهان قرارگرفت و یکی از مواردی که می تواند به این امر کمک نماید ، کاهش ضایعات مواد اولیه در تولیدات صنعتی می باشد .

“Seungji Mun” طراح جوانی است از کره جنوبی که قبلا طرح چهار برادر او را مطرح نمودیم و اینک به طرح یک صندلی بسیار ساده او که اینبار هم حداقل ضایعات مواد اولیه را دارد ، می پردازیم .

طراحی این صندلی اقتصادی به نحوی انجام شده است که ضایعات مواد اولیه نزدیک به صفر باشد و از یک ورق ام دی اف چهار عدد صندلی تقریبا بدون ضایعات تولید می شود .

طراح ابتدا باید بر مشکلات طراحی فائق می آمد و به تکنیک خمکاری ام دی اف دست می یافت تا بتواند قوسهای مورد نظر را ایجاد کند و سپس لازم بود که استقامت پایه ها را تامین کند .

برخی را عقیده بر این است که هنر هنگامی امکان بروز می یابد که طراحی با فکر آزاد و بدون محدودیت به خلق آن بپردازد آیا در خصوص هنر طراحی مبلمان و دکوراسیون هم این حرف مصداق خواهد داشت ، در برخی موارد طراح در ارائه آزاد است و بدون محدودیت به تراوش ذهن خود مراجعه می نماید و ایده ای را خلق می نماید ، که البته نتیجه این سیر آزاد اندیشه جایگاه ویژه ای در هنر طراحی خواهد داشت ، اما برخی موارد هست که تمامی محدودیت ها سر راه طراح قرار دارد ، محدودیت قیمت تمام شده ، ایجاد حداقل ضایعات به منظور احترام به محیط زیست ، ضمن حفظ کیفیت و راحتی کاربرد ، که البته این محدودیت ها عرصه را برای طراح بسیار محدود می نماید و نوعی خلاقیت مضاعف مورد نیاز است تا اینکه امکان طراحی محصولی متناسب با فکتهای داده شده میسر شود .

و این هم محدوده مواد اولیه مصرفی برای تولید چهار عدد صندلی با مشخصات ذکر شده :
(در تولید چهار عدد از این صندلی تنها یک ورق مواد اولیه آنهم بدون ضایعات استفاده می شود . )