آیا موزه هنرهای مدرن نیویورک را می‌شناسید؟

موزه‌ها همواره مکان‌های جذابی برای بازدید هستند. آنها یک گنجینه بزرگ با داستان‌های شنیدنی در دل خود دارند که می‌توانند شما را ساعت ها به خود مشغول کنند. در میان بسیاری از موزه‌های دیدنی دنیا، در شهر نیویورک ساختمانی با نام موزه هنرهای مدرن Museum of Modern Art (به اختصار MoMA) بنا نهاده شده که یکی از مهم ترین کلکسیون‌های هنرهای قرن معاصر محسوب می‌شود در موزه علاوه بر آثاری نظیر نقاشی، مجسمه و عکاسی بخش بزرگی به نمایش مبلمان و لوازم دکوراسیون بی‌همتای قرن اخیر اختصاص داده شده است. این موضوع سبب شد تا به معرفی بیشتر این موزه و لوازم دکوراتیو موجود در آن بپردازیم.

موزه هنرهای مدرن نیویورک
موزه هنرهای مدرن نیویورک

بی‌شک اگر مطالبی پیرامون محصولات و برندهای ماندگار مطالعه کرده باشید با نام موزه هنرهای مدرن نیویورک برخورده‌اید. بسیاری این موزه را بزرگترین و مؤثرترین موزه هنرها مدرن در جهان می‌دانند. این موزه در سال ۱۹۲۹ (۸۸ سال پیش) توسط اَبی الدریچ راکفلر، همسر جان د. راکفلر جونیور و دو تن از دوستان مجموعه‌دارش به نام‌های لیلی پ. بلیس و مری کویین سولیوان پایه‌گذاری شد و در سال ۲۰۱۶ بیش از ۲.۸ میلیون نفر بازدیدکننده داشت. همچنین تعداد ۷۷۲۹۹ اثر نیز به صورت آنلاین از طریق وب‌سایت این موزه قابل مشاهده هستند که از این تعداد ۵۶۲ مورد به طرح‌های اولیه از مبلمان های معروف اختصاص دارد و ما در این مطلب به برخی از آنها اشاره خواهیم کرد.

صندلی Piana Alessi

صندلی Piana Alessi

صندلی Piana Alessi

این صندلی تاشو توسط دیوید چیپرفیلد (David Chipperfield) در سال ۲۰۱۰ طراحی شد. این صندلی از یک طراحی مینیمالیسی بهره می‌برد و در حالت تاشو نیز به شکل صندلی ها به شکل بهینه ای در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. در ساخت صندلی Piana Alessi از پلی پروپیلن تقویت شده با فایبرگلاس استفاده شده که در برابر آتش‌سوزی استحکام بالایی از خود نشان می‌دهد.

صندلی Prince

صندلی Prince

صندلی Prince

صندلی Prince یا شاهزاده در سال ۲۰۰۲ میلادی توسط لوئیز کمپبل (Louise Campbell) در رقابت با یک صندلی که برای پادشاه سلطنتی پرنس فردریک از دانمارک ساخته شده بود، طراحی شد. طراحی سوراخ‌دار صندلی Prince به گونه‌ای است که آن را شبیه کاغذهای برش خورده نشان می‌دهد اما در حقیقت برای ساخت آن از تکنولوژی و مواد پیشرفته‌ای استفاده شده است. قاب صندلی Prince از فولاد مستحکم با پوشش پودری ساخته شده و قسمت نشیمن نیز از لاستیک نئوپرن (neoprene) و پشم سیاه تشکیل شده است.

صندلی Rainbow

صندلی Rainbow

صندلی Rainbow

صندلی رنگین کمان یا Rainbow در سال ۲۰۰۰ توسط طراحی به نام Patrick Norguet ساخته شد. این صندلی به طور کامل از رزین اکریلیک ساخته شده است. در این صندلی ورق‌های رنگی با ضخامت‌های متفاوت با استفاده از فرآیند ultrasounds به یکدیگر متصل شده‌اند.

صندلی اداری Aeron

صندلی اداری Aeron

صندلی اداری Aeron

صندلی اداری Aeronدر سال ۱۹۹۲ توسط Don Chadwick و Bill Stumpf طراحی شد. این صندلی در سال ۲۰۱۰ به‌عنوان پرفروش‌ترین صندلی اداری ایالات متحده انتخاب شد و به همین دلیل یک نسخه از آن برای نمایش دائمی به موزه هنرهای مدرن نیویورک منتقل شد. صندلی اداری Aeron توسط برند شناخته شده Herman Miller عرضه می‌شود. بنا بر گزارش این شرکت تا پایان سال ۲۰۱۶ نزدیک به ۷ میلیون دستگاه از صندلی Aeron فروخته شده است. ساختار این صندلی از جنس آلومینیوم دایکاست و پلی استر مقاوم ساخته شده است.

صندلی Tongue

صندلی Tongue

صندلی Tongue

توسعه صنایع پلاستیک و گسترش استفاده از فوم پلی اورتان در اواخر دهه ۱۹۶۰ موجب یک تغییر اساسی در صنعت مبلمان شد. یکی از آثار این تغییر صندلی Tongue است که در سال ۱۹۶۷ توسط Pierre Paulin طراحی شد. این صندلی که ظاهری شبیه به زبان دارد از یک قاب فولادی با پوشش فوم لاتکس بهره می‌برد و به دلیل فرم متفاوت و یکپارچه خود بخشی از مجموعه دائمی طراحی موزه هنرهای مدرن در نیویورک است.

صندلی Lounge

صندلی Lounge

صندلی Lounge

صندلی Lounge در سال ۱۹۵۶ توسط چارلز و ری ایمز طراحی شد. این صندلی از آلومینیوم ریخته‌گری، مفتول لاستیکی، فولاد ضد زنگ، تخته سه‌لایی و چرم ساخته شده بود و توسط کمپانی هرمان میلر به بازار عرضه می‌شد. صندلی Lounge در واقع نخستین طراحی گران قیمت چارلز و ری ایمز محسوب می‌شد که برای بازار محصولات لوکس در نظر گرفته شده بود. این صندلی علاوه بر موزه هنرهای مدرن نیویورک در موزه هنری فورد میشیگان و موزه هنرهای بوستون نیز به نمایش گذاشته شده است.

صندلی بارسلونا

صندلی بارسلونا

صندلی بارسلونا

صندلی بارسلونا(Barcelona) در سال ۱۹۲۹ توسط لودویگ میس ون در روهه (Ludwig Mies van der Rohe) و لیلی رایش (Lilly Reich) طراحی شد. در ابتدا این صندلی برای غرفه آلمان در نمایشگاه بین المللی مبلمان بارسلونا در سال ۱۹۲۹ در نظر گرفته شده بود. صندلی بارسلونا نخستین بار در ویلای تنگدات (Villa Tugendhat) در جمهوری چک مورد استفاده قرار گرفت. شکل ساده این صندلی از چهارپایه های تاشوی قدیمی مصری اقتباس شده بود و نسخه‌های ابتدایی آن از چرم سفید رنگ بهره می‌برد. این صندلی طی سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ به طور محدود در ایالات متحده و اروپا تولید می‌شد. در سال ۱۹۵۳ لودویگ میس ون در روهه امتیاز صندلی بارسلونا را به کمپانی Knoll واگذار کرد و از آن سال تاکنون این صندلی توسط این برند تولید و عرضه می‌شود. با این حال صندلی بارسلونا توسط سایر تولیدکنندگان در سراسر جهان نیز ساخته و تحت نام‌های مختلف فروخته می‌شوند.

صندلی Easy Edges

صندلی Easy Edges

صندلی Easy Edges

Easy Edges نام یک صندلی عجیب و غریب است که در سال ۱۹۷۲ توسط معماری به نام فرانک جیری (Frank Gehry) ساخته شد. او در طراحی این صندلی از کارتن‌های چندلایه و تخته‌های فیبری استفاده کرده بود. طرح اولیه صندلی Easy Edges در سال ۱۹۷۰ پس از آنکه فرانک جیری به استحکام ورق‌های کارتن پی برد به ذهن او رسید. با وجود طرح خلاقانه او، صندلی Easy Edges هرگز به حجم بالای تولید نرسید چراکه قیمت تولید و فروش آن بیش از میزان مورد انتظار جری بود. همچنین جیری تمایل نداشت که به‌جای معمار از او به‌عنوان یک طراح مبلمان یاد شود. این موضوع سبب شد تا تولید این صندلی در سال ۱۹۸۶ متوقف شود.