آشنایی با معماران بزرگ ایرانی (حسین امانت ، طراح برج آزادی)

او که متولد سال ۱۳۲۱ شمسى (۱۹۴۲ م) است، از کودکی در خانواده ای بزرگ شد که عاشق فرهنگ ایران بود و در یک مکتب فکری پرورش پیدا کرد که می گوید زیبایی های دنیا در هر کجا که باشد، متعلق به همه دنیاست و هنرمند باید به همه این زیبایی ها مراجعه کند.

او معمار برج آزادی است که به عنوان نمادی از «ایران مدرن» و نشانی از «دروازه تمدن بزرگ» در سدهٔ بیستم ساخته شد و هم چنین آرشیتکت و طراح ساختمان‌های اولیهٔ دانشگاه صنعتی شریف و بسیاری از سازه‌های دیگر در ایران و جهان است.
در پایین تصویری از دانشگاه شریف را مشاهده میفرمایید.

پس از پروژهٔ پیروزمندانهٔ برج آزادی و دانشگاه صنعتی شریف، نظارت و سرپرستی ساخت موزه بزرگ پاسارگاد در نزدیکی آرامگاه کوروش کبیر به او واگذار شد. امانت هم چنین معمار و طراح شماری چند از مراکز صنایع دستی، مدرسه، کتابخانه و حتی یک شهرک تفریحاتی در ساحل دریای خزر بوده‌است. او بعدها با گسترش کار خویش بناهایی در بیرون از کشور را نیز طراحی نمود، از آن دست، بنای سفارت ایران در شهر پکن، پایتخت جمهوری خلق چین که متمایزترین سفارتخانه ناحیه دیپلماتیک در پکن است.

از دیگر سازه‌های طراحی شده به دست وی می‌توان به این موردها اشاره کرد:

ساختمان ابن سینا در دانشگاه صنعتی شریف در سال ۱۳۵۴،

ساختمان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری (مرکز صنایع دستی پیشین)، کامل شده در سال ۱۳۶۳

ساختمان سفارت ایران در پکن (کامل شده در سال ۱۳۶۲)،

امانت دانش‌آموخته دانشگاه تهران است.

سبک

سبک معمارى کلاسیک یونان
درباره بناهایى که به سبک معمارى کلاسیک یونان طراحى کرده گفته است: «من دیدم چطور سبک کلاسیک مى تواند با باغ هاى اطراف این جا تناسب و هماهنگى داشته باشد. منطق من این است: ما در زندگى مدرن در شتاب و تحرک به سر مى بریم و زمانى براى دقت کردن به جزئیات یک ساختمان کلاسیک نداریم. اما سبک کلاسیک براى جامعه اى که در آسودگى و رفاه به سر مى برد، معنا مى دهد، جامعه اى که زمان کافى براى مراقبه و نیایش دارد. ساختمان هاى مدرن بعد از انقلاب صنعتى، رشد و گسترش پیدا کردند، دوره اى که زندگى مادى بر معنویت غلبه پیدا کرد اما من فکر مى کنم زیبایى فاکتور مهمى در طراحى است، چون زیبایى براى روح انسان خیلى سودمند و مفید است.»

خصوصیات

به نظر مى رسد امانت در پروژه هایى که به سبک معمارى کلاسیک یونان طراحى کرده است بیش از آن که دغدغه پیاده کردن دیدگاه هاى معمارانه خود را داشته باشد، بار محیط طبیعى و شرایط جغرافیایى را بر دوش خود احساس مى کرده است. این ساختمان هاى یونانى مآبانه در نگاه اول شاید بیننده را به سمت این موضوع بکشانند که طراح و معمار آنها صرفاً یک نوع معمارى التقاطى ارائه داده است، در حالى که واقعیت امر چیز دیگرى است. اولاً او در ساختمان هاى یونانى مآبانه خود به اصول معمارى شرقى بى توجه نبوده است و لذا اگر چه این دسته از پروژه هاى او در نگاه اول سبک کلاسیک یونانى را به خاطر مى آورند، ولى جزئیات به کار رفته در آنها، حاکى از چیزى غیر از این است. در ثانى همان طور که خود وى صریحاً ابراز کرده، انتخاب سبک کلاسیک کاملاً آگاهانه و لازم بوده است.

و در آخر تصویری از برج آزادی و محوطه اطراف آن از بالا.